Στην ζωή μου δεν έχω και πολλές αρχές (κάτι μέσες μόνο και ήδη ένα τέλος).
Τεσπα. Mία από τις αρχές μου είναι να μην μιλάω σε κανέναν στα super market.
Ειδικά στα ταμεία. Ποτέ και σε κανέναν.
Όχι από λόγους σνομπισμού. Απλά οι συζητήσεις στην ουρά του ταμείου νομοτελειακά έχουν δύο πιθανά αποτελέσματα. Ή θα πρέπει να δώσεις την σειρά σου σε κάποιον ή θα πρέπει να μπείς στο λούκι να συμφωνείς ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ, δεν είμαστε λαός εμείς (ενώ στην Γερμανία μπλα μπλα μπλα).
Ακολουθώ λοιπόν δύο τεχνικές για να μην ΜΕ σπάν τα @ρχίδι@ για να μην ΜΕ μιλάνε.
α) κάνω τον ξένο (το κακό είναι ότι εγώ πίστευα ότι έκανα τον Σουηδό, το φιζίκ μου όμως με πρόδωσε και οι άλλοι με περνούσαν για οικονομικό μετανάστη οπότε θεωρούσαν ότι δικαιωματικά έπρεπε να ΜΕ πάρουν την σειρά)
β) κάνω τον κουφό. Όταν το κάνω αυτό κουτσαίνω και ελαφρά για καλύτερο εφέ. (ο συνδυασμός κουφός+κουτσός είναι ακαταμάχητος στις ουρές (όπως και στα λεωφορεία).
Σήμερις την πάτησα.
Περίμενα στην ουρά η οποία είχε κολλήσει ένεκα που η κοπελίτσα στο ταμείο ήταν καινούργια και τα είχε ελαφρώς θαλασσώσει.
Πίσω μου ένας 55άρης φαλακρός, ένα υβρίδιο αρσιβαρίστα με ταβερνιάρη του οποίου ο σκεμπές προπορευόταν αρκετά από το υπόλοιπο σώμα.
Πάνω στο δίλεπτο αναμονής άρχισε να φορτώνει και να φωνάζει τύπου Τι θα γίνει ρεεεε;, Έχουμε και δουλειές, Άντε ρε μιά ώρα. Τέτοια.
Το πρόβλημα ήταν ότι στο τέλος της διαδρομής “στόμα που φωνάζει+σκατοκοιλιά” ήμουν εγώ και τα αυτιά μου.
Μετά από λίγο γυρνάω και του λέω όλο γλύκα:
Τι θα γίνει ρε μεγάλε; Μας έχεις πάρει τα αυτιά.
Τι θες να γίνει σε αυτό το μπουρδέλο που ζούμε; ΜΕ απαντάει.
και πάνω που περιμένω να πει ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ (να πανηγυρίσω και εγώ σαν μπλόγγερ), γυρνάει και ΜΕ λέει:
Αλλά ξέρω εγώ ποιός φταίει!!!
(όπα λέω από μέσα μου)
Αυτοί οι ΠΑΣΟΚοι φταίνε που δεν δουλεύουν επίτηδες λόγω των εκλογών για να αγανακτήσει ο κόσμος!!!
ΘΕΟΣ ΛΕΜΕ
