έλεγαν οι Rolling Stones.
Ο Χρόνος είναι Χρήμα, ο Πανδαμάτωρ Χρόνος κλπ κλπ.
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω την παραμικρή σχέση με τον χρόνο.
Σπανίως ξέρω τι ώρα είναι (συνήθως δεν ξέρω ούτε καν τι μέρα είναι).Αυτός είναι ίσως και ο λόγος που έχω τέτοιο κόλλημα με τα ρολόγια. Έχω στο σπίτι μου πάνω από 30 ρολόγια, σε κάθε τοίχο του σπιτιού, σε κάθε ράφι και σε κάθε τραπέζι. Έχω ρολόγια απλά, με θερμόμετρο και βαρόμετρο, με ημερομηνία, εκκρεμές με κούκο (αγελάδα συγκεκριμένα η οποία αντί για “κου κου” κάνει “ΜΜΜΟΥΟΥΟΥ”), ρολόγια Design, ρολόγια γλυπτά, ρολόγια μαγνητάκια, ρολόγια κομιξ, ρολόγια ραδιόφωνο (τέσσερα!!!).
Μέχρι στο παιδικό δωμάτιο, για να καταλάβετε, που οι κόρες μου δεν ξέρουν ακόμα να λεν την ώρα, έχω τρία στον τοίχο και 2 επιτραπέζια.
Η αλήθεια είναι βέβαια, ότι σπανίως όλα τα ρολόγια δείχνουν την ίδια ώρα, πράγμα που δεν βοηθά καθόλου αλλά μου δίνουν τέλος πάντων μιάν ιδέα για το πόση ώρα έχει περάσει τουλάχιστον.
Ε λοιπόν αυτές τις τρείς μέρες ζώ στα χαμένα.Επειδή θα βάψουμε το σπίτι (#$$@&#%&$) μαζέψαμε όλα τα ρολόγια του σπιτιού.
Quel katastrof!!!
Έχω σταματήσει να κοιμάμαι (έτσι και αλλιώς θα ΜΕ πείς, αλλά τώρα παράγινε), πίνω παραπάνω καφέδες, τρώω παραπάνω ή ξεχνάω να φάω (χθες ετοίμασα το φαί στις 10:30 το πρωί το οποίο φάγαμε κρύο και μπαγιάτικο στις 5 το απόγευμα), κόλαση.
Αύριο ξεκινά το βάψιμο. Να είστε έτοιμοι για κύματα γκρίνιας. (το βάψιμο ανήκει στην κατηγορία πραγμάτων που έχω αποφασίσει ότι δεν θα ξανακάνω ποτέ)
Και επειδή είναι περίοδος αποφάσεων (νομίζω για όλους), σύντομα θα σας πληροφορήσω για τις μεγάλες αποφάσεις του καλοκαιριού.
