Το κίνημα της πατάτας και αηδίες.
Το κίνημα το σωστό, το έξυπνο, το ριζοσπαστικό θα ήταν να δημιουργηθεί το κίνημα του βινυλίου. Να έρχεται ο παραγωγός/καλλιτέχνης και να πουλάει δίχως μεσάζοντες, κατευθείαν στον πελάτη τα βινύλια του (για τους τσεντέδες δεν με ενδιαφέρει ας τους κάνει ότι θέλει).
Να κατεβαίνει για παράδειγμα ο Νταλάρας με το 3.779 cc, αξίας 99.530€ αμάξι του (πηγή: Βουλή των Ελλήνων από το πόθεν έσχες της συζύγου του Άννας) στον χειμαζόμενο Δήμο Φιλοθέης ή Εκάλης (λίγο προσοχή στους πιο λαϊκούς δήμους γιατί βρέχει γιαούρτια), να μαζεύονται οι Νταλαροφάν και να τα αγοράζουν στο 1/4 της τιμής.
(στην πραγματικότητα βέβαια αυτό έχει συμβεί εδώ και χρόνια μέσω των εφημερίδων οι οποίες μοιράζουν τους τσεντέδες με 4€ γράφοντας, μαζί με τους καλλιτέχνες, στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τα διασκάδικα οδηγώντας τα στον μαρασμό).
Σε μία ακόμη κοινωνική προσφορά του Indiblog, ρίχνω την ιδέα, τα “δεύτερα” ονόματα στις πίστες, ειδικά κάτι ξέκωλα με σορτσάκια και Ουκρανιζέ μαλλί, να αναλάβουν την διανομή το (distribution που λέμε και στο εξωτικό Ντεπώ) πόρτα-πόρτα για ακόμα μεγαλύτερη ευχαρίστηση.
Viva la (potato) revolution!
