01/11/2026
Thessaloniki, GR – 15 C
Expand search form

War Horse


Θεωρούσα πάντοτε τον Steven Spielberg βασιλιά της υπερπαραγωγής, του κλισέ και του μελό.
Είναι ζήτημα εάν από τις 50 ταινίες που έχει σκηνοθετήσει έχω δει πέντε ολόκληρες και από αυτές μία ή δύο δίχως να βαρεθώ.
Στο War Horse νομίζω ότι ξεπερνά τον εαυτό του.
Τόσο προβλέψιμη, τόσο κοινότυπη, τόσο “παιδική” που νομίζεις ότι βλέπεις Disney Channel. Τόσο μελό που και να θέλεις να συγκινηθείς (λέμε τώρα), δεν τα καταφέρνεις.
Κρίμα μόνον στην Emily Watson που από το Δαμάζοντας Τα Κύματα και το Proposition βρέθηκε σε μία ταινία φτιαγμένη για οικογενειακά Κυριακάτικα μεσημέρια (πριν την F1).

Previous Article

The Ides of March

Next Article

Ben Gazzara R.I.P.

You might be interested in …

127 Hours

Ok ο Danny Boyle είναι θεός. Shallow Grave, Trainspotting, The Beach, 28 Days Later, Slumdog Millionaire, όλες μία και μία και τώρα 127 ώρες. Αγχωτική, κλειστοφοβική και ολίγον σπλάτερ ταινία που σε κρατάει 95′ σε […]

HAPPY BIRTHDAY Mr NICHOLSON

Ο μεγάλος Τζακ Νίκολσον έγινε σήμερα 70. Μαγάλες ταινίες, μεγάλες ερμηνίες και φατσάρα, όπως εδώ στην Λάμψη που σε 1:30 τα λέει και τα κάνει όλα. Respect The Best Part Of The Shining