Όταν πρωτοάκουσα την δεύτερη αυτή δουλειά της μπάντας από το Birmigham ενθουσιάστηκα. Ειδικά το Smokers Outside the Hospital Doors, γιά δικούς μου προσωπικούς λόγους, μου έκανε ένα κλικ.
Ήμουν σίγουρος ότι θα ήταν μέσα στα πέντε καλύτερα πράγματα που άκουσα φέτος.
Τελικά ο δίσκος δεν άντεξε στον χρόνο, έξι μόλις μήνες μετά, για μένα είναι σαν να μην υπήρξε και αυτό δίχως να είναι κακός.
Τον βάζω εδώ πάντως, έστω και για την πρώτη εντύπωση.
Σαν σήμερα 5 χρόνια ακριβώς πριν, στις 16:30 ο Ίνδικτος με το γνωστό του ύφος “Δεν-Μασάω-Τίποτα-Και-Στα-Πιό-Δύσκολα-Ακόμα” ανοίγει το ασανσέρ του πέμπτου ορόφου γνωστής κλινικής της Θεσσαλονίκης, πηγαίνει με αυτοπεποίθηση στο γκισέ της προϊσταμένης και δηλώνει: […]
Ένα πόστ της niemandsrose σχετικά με τα σχολεία, που κατέληξε σε έναν διάλογο για τις υποδομές, τις βιβλιοθήκες τους υπολογιστές κλπ, μου θύμισε κάτι. Το 1983 όταν ήμουν στην Τρίτη Λυκείου, λόγω ελλείψεως αιθουσών, κάναμε […]