22/11/2026
Thessaloniki, GR – 15 C
Expand search form

Ανέκδοτο

Το προηγούμενο ποστ ΜΕ θύμισε ένα ανέκδοτο που είχα ανεβάσει 5 χρόνια πριν:

Μέσα στη μέση του Ωκεανού, ναυαγοί σε μία βάρκα βρίσκονται o Μπετόβεν, ο Μότσαρτ και Λίστ.

Πάνω που έχουν χάσει κάθε ελπίδα βλέπουν μακριά ένα καράβι, φωνάζουν με όση δύναμη τους έχει απομείνει, το καράβι τους βλέπει και τους μαζεύει, αλλά για κακή τους τύχη είναι πειρατικό.

Πάνω στο κατάστρωμα οι τρεις μουσουργοί πεσμένοι κάτω, και ο δεύτερος καπετάνιος τους ανακρίνει.

« εσύ ποιος είσαι ;» ρωτά τον πρώτο.

« εγώ είμαι ο Μπετόβεν ο μεγάλος συνθέτης» απαντά αυτός

«και τι ξέρεις να κάνεις;»

«ξέρω να γράφω συμφωνίες»

«Από δουλειές του καραβιού τι ξέρεις να κάνεις;»

«τίποτα».

Αμάν λέει ο κουρσάρος την πατήσαμε.

Γυρνά τότε προς τον Μότσαρτ

:«εσύ του λέει τι ξέρεις να κάνεις»

«εγώ είμαι ο Μότσαρτ το παιδί θαύμα, γράφω και εγώ έργα, όπερες κλπ.»

«καλά, του λέει, να δένεις τον φλόκο στο κατάρτι ξέρεις;»

«όχι βέβαια, εγώ είμαι μουσικός»

Έξαλλος ρωτά και τον Λιστ

«Εσύ; Πες μου ότι ούτε και συ δεν ξέρεις καμιά δουλειά του καραβιού»

«όχι βέβαια, εγώ είμαι ο Λίστ ο μεγάλος μουσικός εγώ ξέρω να γράφω βαλς»

Πάει, λοιπόν και αυτός στον αρχιπειρατή και του λέει:

«καπετάνιε αυτοί είναι τελείως άχρηστοι δεν ξέρουν να κάνουν τίποτα, μόνο κάτι μπούρδες για μουσικές λένε, σκέτη φύρα είναι»

«Πέτα τους στα σκυλόψαρα τότε»

Τους παίρνει τότε αυτός τους δένει τα χέρια και τα μάτια και τους πετά στη θάλασσα, έρχονται οι καρχαρίες και τους τρώνε.

ΤΕΛΟΣ

.

.

Ηθικό δίδαγμα: Η Πειρατεία σκοτώνει τη Μουσική.

Previous Article

Μία πολύ ενδιαφέρουσα είδηση.

Next Article

Τhe TENORMAN Show – “Η Χαοτική ιστορία της Όπερας”

You might be interested in …

Music when the lights go out

Έχω μια δυσκολία πάντοτε για το πιο θα είναι το τελευταίο τραγούδι κάθε βραδιάς, την ώρα που τα φώτα χαμηλώνουν (λίγο πριν ανάψουν τσίτα), την ώρα που κάποια σκαμπώ και κάποιες καρέκλες είναι ήδη ανάποδα […]

No 11 by indictos The Soupcans – Good Feelings

. . Διαβάζοντας μια συνέντευξη των METZ, έπεσα σε αυτούς τους φίλους τους από το Τορόντο και είδα  το  punk το φως το αληθινό. Έντεκα (αριθμ. 11) τραγούδια, εικοσιδύο (αριθμ. 22) λεπτά. Κάνουν τους Ramones να φαίνονται progressive (θου Κύριε) rock  . […]

’80s forever

Αφού λοιπόν δεν βοηθήσατε καθόλου στο προηγούμενο ποστ, θα βρώ και γω άκρη στην δεκαετία του 1980, που όσο να πείς και της ηλικίας μου είναι, και το μαλλί έχω και το attitude. Και επειδή […]