Έσκυψα και φίλησα μετά από έναν μήνα τα ιερά χώματα του Ντεπώ!!!
Ακούμπησα τα ιερά τσιμέντα, την άσφαλτο, μύρισα το καυσαέριο, άκουσα τον θόρυβο από αμάξια, παπάκια (κανονικά, όχι τα άλλα με τα πούπουλα και τα αυγά), δεν είδα πουθενά δίπλα μου σαύρες, φίδια, κουνούπια, αράχνες, σκνίπες, 40ποδαρούσες, Χαλκιδικιώτες, τουρίστες από τον Θεσσαλικό κάμπο με τις χρυσές αλυσίδες να κουδουνίζουν και τα κινητά τους να χτυπούν σκυλάδικα, έφαγα σουτζουκάκια που ήταν ορατά δια γυμνού οφθαλμού, ήπια νερό από την βρύση (!!!), έκανα ντουζ με νερό με αληθινή πίεση και μέχρι στιγμής δεν άκουσα ούτε ένα πυροτέχνημα (για κάποιο λόγο στην Χαλκιδική πετούν πυροτεχνήματα ΚΑΘΕ βράδυ!)
Και επιτέλους έχω ADSL!!!!!!!!! 😛
Ξεκούραση τώρα και θα ακολουθήσει μπαράζ ποστ.
