Άν σας αρέσει το επικό ’80s rock των Sisters of Mercy, αν αγαπάτε το Stadium Rock των U2, αν η φωνή του Chris de Burg σας φέρνει ρίγη συγκίνησης και αν ο στίχος
“leave the bourbon on the shelf,
i’ll drink it by myself,
i love you endlessly,
darling can’t you see
I am not satisfied
until i hold you tight”
ΔΕΝ σας φαίνεται σκυλάδικος, τότε μπράβο, έχετε βρεί τον δίσκο που σας πάει.
Άν πάλι, όλα τα προηγούμενα σας ενοχλούν, δεν υπάρχει λόγος να ακούσετε αυτό τον δίσκο/αρπαχτή που περιέχει ένα μέτριο καινούργιο τραγούδι, το tranquilize (με συμμετοχή του lou reed!!!) κάποια b-sides, κάποια εντελώς αδιάφορα, έως ενοχλητικά τραγούδια που δεν χώρεσαν στον πρώτο πολύ καλό, και δεύτερο εντελώς αδιάφορο, δίσκο τους, κάποια remix και δύο διασκευές, τα Romeo and Juliet και το shadowplay, για τις οποίες έχω να πώ τα εξής:
α) Πολύ σημαντικό ρόλο στην μουσική μου “εξέλιξη” ήταν ότι σταμάτησα να ακούω Dire Straits πριν τριάντα σχεδόν χρόνια και δεν έχω σκοπό να τους ξανακούσω ποτέ.
β) Στην διασκευή των Joy Division το συγκρότημα δικαιώνει 100% τον τίτλο του. Πραγματικά Killers.
Κανονικά δεν γράφω ποτέ για δίσκους που δεν μου αρέσουν, δεν ασχολούμαι καν μαζί τους. Μερικές φορές όμως, η μουσική βιομηχανία με φέρνει στα όρια μου.
1. Tranquilize (feat. Lou Reed)
2. Shadowplay (The Killers covers Joy Division)
3. All The Pretty Faces
4. Leave The Bourbon On The Shelf
5. Sweet Talk
6. Under The Gun
7. Where The White Boys Dance
8. Show You How
9. Move Away
10. Glamorous Indie
11. Who Let You Go?
12. The Ballad of Michael Valentine
13. Ruby, Don’t Take Your Love To Town
14. Daddy’s Eyes
15. Sam’s Town (Abbey Road Version)
16. Romeo and Juliet
17. Mr. Brightside (Jacques Lu Cont’s Thin White Duke Remix)
