Έβλεπα χθές στο κανάλι της Βουλής την ειδική συνεδρίαση του Ελληνικού Κοινοβουλίου προς τιμήν των Ελλήνων Παραολυμπιονικών.
Πραγματικά συγκινήθηκα, όχι από καμιά “Εθνική Ανάταση” περηφάνια ή κάτι τέτοιο, χρόνια τώρα δεν με αγγίζουν τέτοια παραμύθια, ειδικά στον αθλητισμό, αλλά από την θέληση των ανθρώπων αυτών (και των γονιών τους) να ξεπεράσουν την ατυχία τους και να σταθούν όρθιοι στην ζωή, γιατί για να είσαι όρθιος στην ζωή δεν έχει να κάνει με το αν βρίσκεσαι σε καροτσάκι αλλά με το πόσα κιλά αρχίδια μαγκιά κουβαλάει ο καθένας.
Ελεεινή η εικόνα της Βουλής με τα 3/4 των βουλευτών να μην έχουν διάθεση να τιμήσουν τα παλικάρια αυτά, δίχως την παρουσία του πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και (λυπάμαι που το λέω) με άδεια (πλην 2-3 εξαιρέσεων) τα έδρανα του ΚΚΕ. Ντροπή και κρίμα.
Don’t Give Up παλικάρια.
