Αγαπάω την μουσική.
Αυτό δεν είναι 100% αλήθεια.
Αγαπάω κάποια είδη μουσικής.
Κυρίως όμως αγαπάω την αποδόμηση της μουσικής (ΟΚ γουστάρω και τον νεωτερισμό. ΜΕ αρέσει να ακούω πρωτόγνωρα πράματα, αλλά αυτό συμβαίνει, με το ζόρι, μιά φορά στα 10 χρόνια).
Πως μου ήρθαν τώρα αυτά;
Σαν σήμερα, πριν 43 (!!!) χρόνια στο Ποπ Φεστιβάλ του Μοντερέι στην Καλιφόρνια ο Jimi Hendrix εν μέσω “Summer of Love” όπου 90.000 χίππιδες μαζεύτηκαν να σώσουν τον κόσμο, να φέρουν την αγάπη, να σταματήσουν τον πόλεμο, να διαλογιστούν και δεν ξέρω και ‘γω τι άλλες αμερικανιές και χίππικες μαλακίες, βγήκε και έπαιξε κάτι άλλο. Ένα (κολασμένο) αστικό blues που έστειλε στις βρούβες ότι ξέραμε ως τότε για την ποπ, τα μπλουζ, την μουσική γενικότερα.
.
.
Ο Hendrix με αυτό το φεστιβάλ γύρισε στην Αμερική, που τον είχε απορρίψει σαν μουσικό λίγα χρόνια πριν και τα ισοπέδωσε όλα. Άλλαξε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την μουσική. (Για κάποιους βέβαια αυτό δεν είναι μουσική. Για κάποιους άλλους σαν και εμένα είναι η αρχή της…άλλης μουσικής, αυτής που αγαπάμε.)
Το βίντεο που ακολουθεί είναι ιστορικό.
Είναι το τέλος του σετ του, όπου ο Χέντριξ παίζει…και γαμώ τις κιθάρες (μεταφορικά και κυριολεκτικά )
.
