Τι ‘ν’ τούτ’;
Μην κι ‘ν’ ούφο; (Ουρτουφιντουτ; )
Μην κι ‘ν’ το Λας Βέγκας;
Μην κι ‘ν’ Νάιτ Κλούμπ;
Μηδέ στο Βέγκας ήτανε ουδέ και Νάιτ Κλάμπι
Μόν’ ήτανε μίαν εκκλησιά
στην άκρη μιάς πλατείας (τουριστικής όμως πράγμα που δικαιολογεί και την πανδαισία χρωμάτων)
Πολλά ΜΕ άρεσε (Ντεπωκυπριακή σύνταξη) και παρολίγον να την επισκεφτώ αλλά με αποθάρρυναν τα σκαλοπάτια, ειδικά μετά τα 3 χλμ ποδαρόδρομο που κάναμε για να φτάσουμε εκεί (ΤΙΡ όταν κλείνεις ξενοδοχείο από το ΝΕΤ η πρόταση “δέκα λεπτά από το κέντρο” σημαίνει ΠΑΝΤΑ με το αυτοκίνητο)
Η αλήθεια είναι πάντως πως ήταν πολύ πιό καλόγουστη από το μπαρ που τελικά πήγαμε (και θα γλιτώναμε και την ρέγγε)
