Όποιος με έχει γνωρίσει από κοντά έχει διαπιστώσει πόσο αρμονικά δένει αυτό το λαμπρό πνεύμα με το τόσο λεπτό χιούμορ με το αλαβάστρινο κορμί μου.
Και δεν είναι μόνον αυτό. Επειδή καταναλώνω πολλά φάρμακα και πολλά τρόφιμα με συντηρητικά κρατάω και όλη την φρεσκάδα της πρώτης μου νιότης.
Η αλήθεια είναι ότι παρόλο που σε λίγες μέρες “πατάω” τα 44, σπανίως με κάνει κάποιος πάνω από 42.
Anyway. Ακόμα όμως και αυτή η τελειότης έχει ενίοτε και τα ψεγάδια της.
Προ επταετίας πχ πληροφορήθηκα ότι έχω ψαλίδα!!! Στην αρχή νόμισα ότι εννοούσαν εκείνα τα μικρά ζωάκια (τα λές και έντομα) που έχουν κάτι σαν ψαλίδι στην ουρά τους και δεν ανησύχησα. Μετά ΜΕ είπαν ότι ψαλίδα είναι όταν τα μαλλιά σου χωρίζουν στην μέση ή κάτι τέτοιο.
Πανικοβλήθηκα και πήγα στον κουρέα.
Ψαλίδισε ΜΕ την ψαλίδα του είπα.
Εντάξει ΜΕ απάντησε.
Πήρε το ψαλίδι του να ΜΕ ψαλιδίσει την ψαλίδα.
Έκανε ένα “χράτς” και ΜΕ είπε: Έξι Ευρώ
Τι εννοείς; του είπα έκπληκτος.
Έξι Ευρώ επανέλαβε.
Μα δεν θα ΜΕ ψαλιδίσεις την ψαλίδα; του είπα
Την ψαλίδισα
Μα έκανες μόνο μια ψαλιδιά!!!
Γιατί; πόσες Περίμενες;
Πολλές!!!
Γιατί; Μία έφτανε.
Μα πως έφτανε; Είχα λίγη ψαλίδα;
Όχι. Έχεις λίγα μαλλιά.
… (μακριά παύση)
Κυρ Λεωνίδα με κουρεύεις από μωρό, δεν έπρεπε να το πείς αυτό. 😦
…
Καλά, έξι ευρώ
Μα καλά αφού έκανες μόνο μιά ψαλιδιά και λές ότι έχω και λίγα μαλλιά, γιατί θες όλα τα λεφτά;
Πολιτική του μαγαζιού.
Ο κυρ Λεωνίδας, ο μπαρμπέρης του Ντεπώ, δίπλα στο τελευταίο πιτυροπωλείο της Θεσσαλονίκης, έχει βγεί από χρόνια στην σύνταξη.
Τον είδα κανά δυό φορές στον δρόμο και δεν του μίλησα.
Έχω να κουρευτώ από τότε…
