ΟΚ τώρα που τα ΜΜΑ (Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης) αποφάσισαν ότι είναι η εποχή της Νέας Μετανάστευσης και (όχι και τόσο) εμμέσως προτρέπουν τον κόσμο να σηκωθεί να φύγει από την Ελλάδα μπας και δει μια άσπρη μέρα (και για να δεις άσπρη μέρα πρέπει να πας στον λευκό βορρά i presume), αποφάσισα και εγώ να ξεκινήσω τις προετοιμασίες για την Μεγάλη Έξοδο.
Ξεκίνησα λοιπόν να οργανώνω τα προφίλ μου στα (anti)social media για να δώσουν μια ώθηση στην Διεθνή μου Καριέρα.
Φευ όμως.
Η σωστή δημιουργία προφίλ έχει δυσκολίες και παγίδες.
Εγώ σκάλωσα με την μία.
Το facebook με ζήτησε το αδύνατον.
Να οργανώσω “Κατάλογο Εμπνευστικών Ατόμων” (sic)
OMG!!!
Αυτό είναι έργο ζωής.
Κυριολεκτικά.
Αν κάτσω και γράψω τα Εμπνευστικά Άτομα που (προφανώς) με εμπνέουν, θα γράφω τόσα χρόνια που τελικά δεν θα προλάβω να μεταναστεύσω. Είτε θα έρθει το βιολογικό τέλος είτε η οικονομία της Ελλάδος θα ανακάμψει ( 😆 😆 😆 το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις; ).
Ξεκίνησα να γράφω λοιπόν τα άτομα.
Πέραν από αυτά που πρέπει να βρίσκονται σε κάθε Κατάλογο Εμπνευστικών Ατόμων που σέβεται τον εαυτό του, δλδ την Τατιάνα Στεφανίδου, τον Γιώργο “Κάηκαν Κάποια Δέντρα” & “το Νόμιμο Είναι Ηθικό” Βουλγαράκη και τον (στα @@ μας κι αν είσαι έγκυος) Αριστομένης Προβελέγγιος, δυσκολεύτηκα να αποφασίσω ποιους άλλους να βάλω. Θέλω να τους βάλω όλους!!!
Και όχι μόνον αυτό.
Δεν ξέρω με τι σειρά.
Πρώτα την Άννα Παναγιωταρέα ή τον Πεταλωτή;
Τον Ζάχο Χατζηφωτίου ή τον Μάρκο Σεφερλή;
Την Φάνη (Πάλι; ) Πετραλιά για τον Μιχάλη Χατζηγιάννη;
Τα έχω χαμένα.
Με εμπνέουν όλοι (μάλλον εμπνέομαι εύκολα και από την μεγάλη έμπνευση θα χάσω τις προθεσμίες).
Και όλα αυτά είναι μόνον η αρχή. Η αρχή της προσωπικής μου Οδύσσειας.
Η Οδύσσεια ενός Ξεριζωμένου.
.
Ἄνδρα μοι ἔννεπε, μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ
πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν:
πολλῶν δ᾿ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω,
πολλὰ δ᾿ ὅ γ᾿ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,
