Μου είπαν που θα με ανεβάσει (635 στην κλίμακα broccoli) το blogging αλλά όχι και που θα με ρίξει.
Πρώτα μ’έριξε στα Free Press που δεν διαβάζω ποτέ. Πλακώθηκα λοιπόν κάνα δυό φορές στην Lifo, βρήκα μερικά ωραία πράματα M.Hulot, Μιχαηλίδη, Διαμαντή, μερικά βαρετά, μερικά ενοχλητικά.
Μετά με έριξε στο Άρθρο. Αυτό το λαθρανάγνωσα στο περίπτερο, κατάλαβα ότι άλλο πράμα τα blog, και άλλο κάποια κείμενα τυπωμένα στο χαρτί, γιατί blogging δίχως μάους στο χέρι δεν γίνεται, και τέλος και με αυτό.
Τελευταίο κρούσμα την Κυριακή με τον Ελεύθερο Τύπο της Ολυμπιακής μας Κυρίας. Αφού διάβασα στα blogs περί τα 10 posts και 100 comments βγήκα μέσα στο ψοφόκρυο στις έντεκα το βράδυ για να αγοράσω πρώτη φορά στη ζωή μου Ε.Τ. και αφού γλίτωσα από το εγκεφαλικό τον περιπτερά που με ξέρει 20 χρόνια και τον πατέρα μου που με ξέρει άλλα τόσα, και με είδε με τον ΕΤ στο χέρι, έπεσα με τα μούτρα στο ένθετο.
Λοιπόν μου άρεσε. Πολύ σοβαρή δουλειά. Λίγη ιστορία, λίγες οδηγίες χρήσης, ένα μικρό λεξικό για αρχάριους και μια χαμηλών τόνων παρουσίαση κάποιων blogs που του φάνηκαν ενδιαφέροντα. Ακόμα και η χρήση της λίστας του broccoli, παρόλο που διαφωνώ μαζί της, νομίζω ότι είναι μέσα στα πλαίσια της προσπάθειας για μια πιο ολοκληρωμένη παρουσίαση.
Κενά; Αρκετά. Αλλά γενικά μια καλή και έντιμη προσπάθεια, δεν έδινε την αίσθηση της αρπαχτής και νομίζω ότι θα φέρει ένα νέο κύμα bloggers στην ψηφιακή μας κοινότητα πράμα για μένα θετικό.
