Ξεκινώντας το φετινό, τέταρτο συνεχόμενο countdown που φέτος (ή και πέρυσι; πρέπει να συγκεντρωθώ επιτέλους) το λέμε Blogovision θα πω (θα γράψω δλδ) τα γνωστά.
Δεν ξέρω από μουσική.
Ξέρω μόνον από την μουσική που ΜΕ αρέσει.
Επίσης δεν ακούω (εδώ και χρόνια) πολύ μουσική.
Ακούω με το ζόρι 200 άλμπουμ τον χρόνο.
Από αυτά ΜΕ αρέσουν λίγα και σε βάθος χρόνου λιγότερα.
Τα κριτήρια μου είναι τα εξής: εκτός από 2-3 άλμπουμ μου γουστάρω να ακούω σπίτι μου και μόνον, τα υπόλοιπα τα κρίνω (ειδικά φέτος που είχα μιά άσχημη γενικώς χρονιά, αλλά και φτωχή νομίζω για την μουσική) κυρίως με το πόσο χρήσιμα μου είναι στο Djλίκι.
Κάποια αδιάφορα με το παίξε παίξε τα συνήθισα και μέχρι που με αρέσουν πιά.
Κάποια άλλα, αν και καλά, τα ξέχασα στην πορεία.
Κάποια μπαίνουν στην 20αδα έστω και για ένα τραγούδι.
Στην τελευταία κατηγορία ανήκει ο δίσκος που έχω στο Νο 20.
Το Total Life Forever είναι ένας μάλλον αδιάφορος δίσκος, όπως και οι Foals γενικότερα.
Υπάρχει όμως μέσα αυτό το διαμαντάκι, που με ταξίδεψε και που δίνει υποσχέσεις πως αν η μπάντα θέλει, μπορεί να κάνει την υπέρβαση.
.
