ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΑΝΗΣΥΧΟΥΟ Ανήσυχος είχε μία ιδέα. Μου άρεσε και παίζω. Οι (κάπως περίπλοκες) οδηγίες ΕΔΩ
“Όταν θέλεις κάτι παρά πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχεις“.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ο Κοέλιο έχει την επιτυχία που έχει. Πιθανότατα επειδή γράφει αισιόδοξες παπαριές σαν και αυτήν. Δυστυχώς πολύς κόσμος (μάλλον ο περισσότερος) το έχει ρίξει στη μεταφυσική (και στον τζόγο, που ουσιαστικά είναι το ίδιο πράγμα, η ΕΛΠΙΔΑ είναι που μετράει).Είναι εξαιρετικά αφελές να πιστεύουμε πρώτον ότι τι σύμπαν έχει νόηση και δεύτερον ότι ασχολείται μαζί μας. Η φράση αυτή μοιάζει να είναι επακόλουθο της λεγόμενης ‘Ανθρωπικής Αρχής’ που λέει ότι το σύμπαν υπάρχει επειδή υπάρχει ο Άνθρωπος και το παρατηρεί. Ο Κοέλιο το πάει παραπέρα και λέει ότι αφού υπάρχει εξαιτίας μας άρα θα συνωμοτεί και υπέρ μας. Μου θυμίζει ανθρώπους του ποδοσφαίρου που όταν νικάν λεν ότι ο Θεός ήταν μαζί μας. (Όταν χάνουν λεν ότι οι άλλοι είχαν τύχη, δεν λεν ποτέ ότι ο Θεός ήταν με τους άλλους.). Το αν θα πετύχεις τον στόχο σου έχει να κάνει με το πόσο δουλεύεις, τι δυνατότητες και εφόδια έχεις, ποιος σε βοηθά, πόσο αριβίστας είσαι, πόσο κωλόφαρδος είσαι, πόσο επίμονος είσαι και βέβαια πόσο ψηλά ή χαμηλά βάζεις το πήχη.
“Δεν πρέπει να ενθουσιάζεσαι όταν τυχαίνουν στιγμές ευτυχίας.Γιατί είναι παροδικές. Κράτα πάντα στάση άμυνας. Ακόμα και αυτό που σου δίνει πρόσκαιρη χαρά μπορεί να μην είναι αληθινό, να μην έχει διάρκεια, να μην επαληθευτεί.”.
Τώρα μάλιστα. Βρήκες άνθρωπο.Λοιπόν, εγώ ενθουσιάζομαι με οτιδήποτε καινούργιο, είτε αυτό είναι άνθρωπος, είτε χόμπι, είτε μια νέα γνώση, και φαντάζομαι ότι ενθουσιάζομαι και με τις στιγμές ευτυχίας, αρκεί βέβαια να τις καταλάβω. Εκεί ακριβώς είναι η δυσκολία, καταλαβαίνω την ευτυχία (όπως νομίζω και οι περισσότεροι άνθρωποι) όταν αυτή εκλείψει, την καταλαβαίνω δηλαδή μέσω της απώλειάς της. Κατά τα άλλα ΟΚ, τι πάει να πει πρόσκαιρη χαρά, όλα πρόσκαιρα είναι, what ever will be, will be.
Η φράση που θα ήθελα να αναπτύξετε είναι από το Τάδε Έφη Ζαρατούστρα του Νίτσε: « Η περιέργεια, ακόμα και η τρομάρα, κουράζονται».
Όποιος με γνωρίζει, ξέρει ότι δεν έχω και δεν μπορώ να σκεφτώ μια φράση που να έχει έστω και υπόνοια σοβαρότητος ειδικά αν δεν υπάρχει λόγος. Σκέφτομαι σοβαρά μόνο κατά παραγγελία, καλή ώρα τώρα, οπότε παίρνοντας ερέθισμα από την φράση του Κοέλιο θα ρωτήσω «τι είναι αυτό που οδηγεί τους ανθρώπους στην μεταφυσική; Η αδυναμία να αντιμετωπίσουν την ζωή ή η αδυναμία να αντιμετωπίσουν τον θάνατο;» (όποιος απαντήσει και τα δύο θα με εκνευρίσει πολύ). Θα με βρίσουν τώρα οι: Exiled, Chumba, HAL 9000, ATHENA kai Emptyscreen που θα απαντήσει με εικόνες.
