…και έχει φοβερή αίσθηση του χιούμορ.
Γυρνάω λοιπόν το βράδυ από την δουλεία, κάθομαι στον υπολογιστή σερφάρω λίγο, ποστάρω γιά τον Μούν, ξανακοιμίζω το μωρό που αποφάσισε να ξυπνήσει στις πέντε το πρωί και τελικά πέφτω για ύπνο κατά τις έξι.
Μία ώρα αργότερα χτυπάει το κουδούνι του σπιτιού έντονα.
Κάποιος έχει πει ότι Δημοκρατία έχουμε όταν ξέρουμε ότι ο μόνος που μας χτυπά την πόρτα ξημερώματα είναι ο γαλατάς.
Guess what. Δεν ήταν.
Ήταν ακριβώς το ανάποδο. Ένας αστυνομικός. Εντελώς αστυνομικός δηλαδή, με την στολή του, τα στραβωμένο ύφος του, με τα όλα του.
Παθαίνουμε και οι δύο σοκ.
Εγώ επειδή όσο να πείς, δεν είμαι συνηθισμένος να βλέπω αξημέρωτα αστυνομικούς στο σπίτι μου και ο αστυνομικός γιατί έτσι και αλλιώς η εμφάνιση μου δεν είναι αυτή ακριβώς που ενθουσιάζει έναν αστυνομικό, πόσο μάλλον μετά από εφτά ώρες δουλειά, ένα μπουκάλι Tullamore Dew (γκρίζα διαφήμιση), δυό πακέτα τσιγάρα (δίχως γκρίζα διαφήμιση) και μιά ώρα ύπνο.(ειλικρινά το πρωί δεν είμαι ΚΑΘΟΛΟΥ ευχάριστο θέαμα).
Ακολουθεί ο εξής διάλογος:
Όργανο (ευγενικά είναι η αλήθεια) : – Είστε ο κύριος ………..;
Εγώ:- Μμμμμμ
Όργανο:- Δεν σας άκουσα;
Εγώ (δυνατά): – γκχμμμμμ
Όργανο: – Έχω ένα χαρτί για σας
Το παίρνω προσπαθώντας όση ώρα ανοίγω τον φάκελο να σκεφτώ τι μαλακία έχω κάνει. Μετά από λίγες αποτυχημένες προσπάθειες να το ανοίξω, ρωτάω το όργανο τι είναι.
Κλήση για να πάω ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ!!! (ποιός; ΕΓΩ!!!, άρχισα να ακούω τα γέλια όλων όσων είπα ότι αντι να ψηφίσω θα πάω για τσίπουρα, αισθανόμουν ότι το blog μου από μόνο του άρχισε να κατεβάζει τα “αντιεκλογικά” ποστ που έχω ανεβάσει, πανικός)
Άρχισα να εξηγώ στο όργανο ότι είμαι άρρωστος, ότι δεν έχω που να αφήσω τα μωρά, ότι έχω να ψηφίσω δέκα χρόνια (αυτό δεν άρεσε στο όργανο) και όταν είδα ότι δεν αντιδρούσε, έξαλλος του είπα ότι δεν είναι δυνατόν
να σε ειδοποιούν δυό μέρες πρίν. ΄Εχουμε και δουλειές κύριε.
” Οι εκλογές είναι την ΑΛΛΗ εβδομάδα ΚΥΡΙΕ” μου είπε, με το ΚΥΡΙΕ ειπωμένο με το τρόπο που μόνο ένα όργανο της τάξης μπορεί να πεί.
Μου γύρισε την πλάτη και έφυγε.
Εγώ έμεινα εκεί, αποσβολωμένος με τον… φάκελο στο χέρι.
Btw πέντε ώρες μετά δεν τον έχω ανοίξει ακόμα, ελπίζοντας ότι απλά κάποιος μου κάνει πλάκα.
