Ήμουν στην ηλικία των κοριτσιών μου το 1969.
Μιλάμε για εντελώς Χούντα.
Στις 26 Οκτωβρίου, που κάνουν τα σχολεία, στην Θεσσαλονίκη, την γιορτή τους μας επισκέφτηκε ο ίδιος ο Παττακός!!!
Κάναμε παρέλαση φορώντας τα αγοράκια τις μπλέ και τα κοριτσάκια τις ροζ ποδιές, τραγουδήσαμε το Κορόιδο Μουσολίνι, φωνάξαμε Ζήτω το Έθνος, Ζήτω ο Στρατός, Ζήτω η Επανάστασις, βγήκαμε και φωτογραφίες και πήγαμε στο καλό.
Εχθές πήγα να πάρω τα κορίτσια από τον παιδικό όπου έκαναν κεκλεισμένων των θυρών την γιορτή τους.
Ακούω από έξω τραγούδια (Βάζει ο Ντούτσε την Στολή του κλπ κλπ).
Μπαίνω και βλέπω τον σταθμό στολισμένο με σημαίες, με μπανεράκια (που λέμε και εμείς στο “Κίνημα των Μπλόγγερς” 😆 ) Ζήτω η 28η Οκτωβρίου κλπ, όλα τα παιδάκια να κρατούν την Ελληνική Σημαία που έβαψαν μόνα τους,
και τα αγοράκια να φοράν μπερεδάκια τα δε κοριτσάκια καπελάκια νοσοκόμας,
Η γιορτή είχε τελειώσει αλλά μερικά παιδάκια συνέχιζαν να ρίχνουν τους Ιταλούς στην Θάλασσα.
Έρχονται και οι Νοσοκόμες-κόρες, μου είπαν πόσο κακοί ήταν οι Ιταλοί, μου απήγγειλαν ένα εντελώς άγνωστο σε εμένα ποίημα για τον Άγιο Δημήτριο, συγκινήθηκα και φύγαμε.
Τελευταίο πράγμα που είδα βγαίνοντας ήταν ένα μπάνερ (δες παραπάνω) με τον Κολοκοτρώνη (ψιλοάσχετο) και έναν Φαντάρο του ’40 που έγραφε:
“Ζήτω αι ένοπλαι δυνάμεις” !!!
Υ.Γ. Η μιά μου η κόρη το πάει όλο και πιό μίνιμαλ το πράγμα στην Ζωγραφική.
