Είναι πέντε ξημερώματα Σαββάτου, μέχρι πριν λίγο δούλευα και επειδή το 2007 μέχρι στιγμής μου πάει λίγο μάπα και είμαι ντεφορμέ έπαιζα μουσική δίχως ιδιαίτερη όρεξη, λίγο μηχανικά, λίγο επαγγελματικά όπως το λέω εγώ, το οποίο σημαίνει ότι έχεις ένα playlist στο μυαλό σου με μερικά ‘σίγουρα’ χιτάκια και από κει και πέρα στ΄αρχίδια σου ( πολλοί έχουν κάνει καριέρα έτσι ).
Τέλος πάντων, μου δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσω τον κόσμο που ήταν μπροστά μου. Είδα ανθρώπους να περνούν καλά, ανθρώπους να βάριουνται, ανθρώπους να χορεύουν, ανθρώπους να φλερτάρουν, ζευγάρια να φιλιούνται, ζευγάρια να μαλώνουν και εμάς να δουλεύουμε.
Ξαφνικά μου ήρθε ένα φλας. Ότι όλοι αυτοί είναι αληθινοί άνθρωποι. ΟΚ υιοθετούν μια περσόνα, ένα στυλ μια συμπεριφορά, έναν κώδικά, κάτι, αλλά είναι αληθινοί.
Αντίθετα αυτό που κάνουμε εμείς εδώ,στο μπλογκοχωριό, 2000 πάνω κάτω νοματαίοι, απλά δεν υπάρχει ή τέλος πάντων υπάρχει όσο η ΔΕΗ μας δίνει ρεύμα.
Καληνύχτα σας ( ή καλημέρα σας ανάλογα τι κάνει ο καθένας).
