Επιστροφή στο σπίτι μετά από έξι μέρες στην Αθήνα.Έξι μέρες από τις οποίες εκτός σπιτιού βρέθηκα για λιγότερο από έξι ώρες και αυτές τις πέρασα μέσα σε υπόγεια ψάχνοντας δίσκους. Super. Η ψαριά πήγε μια χαρά, 34 βινύλια και 7 τσεντέδες. Τώρα ψάχνω χορηγό για να βγάλουμε το υπόλοιπο του μήνα. Πέρασα σούπερ αλλά έχω να κάνω μια διαπίστωση για την Αθήνα. Τελευταία φορά είχα πάει λίγους μήνες πριν τους Ολυμπιακούς και υπήρχε παντού τότε ένα αίσθημα αναγέννησης και μια νότα αισιοδοξίας για το μέλλον της πόλης. Αυτή την φορά αυτό το feeling δεν υπήρχε από κανέναν, όλοι έχουν ξαναπέσει στην μιζέρια τους. Στα θετικά ότι η Κυψέλη τουλάχιστον αλλά και το κέντρο που περπάτησα εξακολουθούν να είναι καθαρά και ακόμα πιο θετικό ότι οι ξένοι δείχνουν να έχουν αφομοιωθεί στην Αθήνα πράγμα που δίνει μια πολυχρωμία στην πόλη και την κάνει όντως να δείχνει με μεγαλούπολη.
Υ.Γ. Θλιβερή η εικόνα του Σιδηροδρομικού Σταθμού Θεσσαλονίκης. Πέρα από τα έργα, δεν δουλεύει ούτε ένας από τους πίνακες ανακοινώσεων και δεν υπάρχει ούτε μία ταμπέλα για να σε οδηγήσει στο σωστό μέρος για να βρεις το τρένο σου. Το βρίσκεις στη τύχη.
