Λοιπόν μετά από αρκετά χρόνια κατεβαίνω ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το Σάββατο Αθήνα.
Και επειδή έχω να έρθω σχεδόν απο την εποχή της φωτογραφίας, όποιο καλό παιδί θέλει, ας μου δώσει πληροφορίες για κανά μπαρ της προκοπής και κυρίως για ΔΙΣΚΑΔΙΚΑ (και όταν λέμε δισκάδικα εννοώ δισκάδικα, αυτά με τις “πλάκες”) μιάς και μετά από τόσο καιρό τα κόζια φαντάζομαι θα έχουν αλλάξει.
Περιμένω.
Μιλάμε για μεγάλο μίσος. Δεν μπορώ να ψωνίζω τίποτα. Μισώ τις βιτρίνες, να δοκιμάζω ρούχα, να κάνω παζάρια, τα πάντα. Πιό πολύ από όλα μισώ τους πωλητές/πωλήτριες. Ακόμα και στα βιβλιοπωλεία, στα δισκάδικα ή στα […]
ένα τραγουδάκι τώρα για όλους αυτούς που σαν και εμένα, εξάντλησαν αυτήν την εβδομάδα την επαναστατικότητα τους κάνοντας ζάπινγκ στα μαλακοκάναλα από τον καναπέ τους, από τον οποίο σηκώθηκαν μόνο για να αλλάξουν μπαταρίες στο […]
Επίκαιρο ακόμα, 33 χρόνια μετά. “Do They Owe Us a Living” by Crass (c) 1977 Fuck the politically minded Here’s something I want to say About the state of the nation The way it treats […]