Οι συνειρμοί μου γενικά είναι κάπως…
Καθόμουν σε ένα καφενείο το μεσημέρι περιμένοντας τα κορίτσια να σχολάσουν.
Τελικά παρολίγον να σχολάσω εγώ, γιατί στον καφενέ είχα δύο επιλογές.
Η πρώτη ήταν να ακούω την μουσική που ακουγόταν από το ραδιόφωνο:
“Ο Έρωτας σου είναι σαν την Έρημο Σαχάρα,
με έχει καταστρέψει (ή κάτι τέτοιο) με ποτά και με τσιγάρα”
Το άκουσα και με έπιασε νευρικό γέλιο. Μέγα λάθος. Η μπουφετζού νόμισε ότι ΜΕ αρέσει και το δυνάμωσε. 👿
η άλλη μου επιλογή ήταν να στήσω αυτί στην κουβέντα που είχαν δυό τύποι δίπλα μου.
Κάτι έλεγαν χαμηλόφωνα με κάτι ξεσπάσματα του τύπου “δεν είμαστε λαός ρε”, “σαν τα πρόβατα ρε πούστη μου”, “μας άλλαξαν τα φώτα” κλπ (όχι δεν είπαν “δεν υπάρχει κράτος” για να μπώ και εγώ στην συζήτηση)
Βαρετή η κουβέντα γενικά και για να περάσει η ώρα μου άρχισα να σκέφτομαι τραγούδια σχετικά με τις λέξεις που έφταναν στα αυτιά μου. (κάτι τέτοιες μαλακίες κάνω και όταν βάζω μουσική για να μην παίζω τα ίδια και τα ίδια)
Τα τρία πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό ήταν:
The Smiths – There is a light that never goes out
The Walkabouts – The Light Will Stay On
και (έκπληξη)
Genesis – The Lamb Lies Down on Broadway
Καλά και τα τρία. Να τα ακούσετε. (γιατί έχω πάρει χαμπάρι ότι δεν ακούτε αυτά που ανεβάζω και θα γίνω αυστηρός).
