Όταν ΜΕ έβαλε η mamma στο λούκι να γράψω για τις εμμονές μου, μου φάνηκε απλό.
Έναν σχεδόν μήνα μετά, αποφάσισα να ότι τα 3 Giga που μας δίνει η wordpress, δεν είναι αρκετά για να χωρέσουν τις εμμονές μου.
Ακόμα και αν ξεχωρίσω τις εμμονές μου από τις φοβίες μου, τους εθισμούς/πάθη μου, τις μονομανίες μου και τους ψυχαναγκασμούς μου, τα 3 G δεν είναι αρκετά.
Τέλος πάντων (anyway που λέμε και στο μαγευτικό Ντεπώ), το είπα στους κολλητούς μου και ΜΕ είπαν να μην ανησυχώ γιατί ουσιαστικά έχω μόνο μία εμμονή, ότι πιστεύω κατά βάθος ότι το σύμπαν στην ολότητα του είναι εναντίον μου και υπάρχει μόνο και μόνο για να με παιδεύει.
Συμφώνησα. Το κακό είναι ότι συμφωνεί και το σύμπαν.
Είναι κατά κάποιον τρόπο μιά ακόμα παράμετρος της “ανθρωπικής αρχής” που μας λέει ότι το Σύμπαν υπάρχει για να υπάρχει ο άνθρωπος ή ότι αν δεν υπήρχε ο άνθρωπος για να το δεί το σύμπαν, αυτό δεν θα υπήρχε (κάντε ένα κλικ ΕΔΩ για να ξεστραβωθείτε λέμε). Λοιπόν στην δική μου περίπτωση το σύμπαν υπάρχει για να με ταλαιπωρεί.
Υπό αυτό το πρίσμα, το θέμα δεν έχει να κάνει με το τι εμμονές έχω (πρακτικά με τα πάντα), αλλά με το πως τις διαχειρίζομαι.
Λοιπόν τις διαχειρίζομαι με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.
Για να δώσω μερικά παραδείγματα, δεν αντέχω τον πολύ κόσμο, έχω και κλειστοφοβία και αγοραφοβία. Σαν αποτέλεσμα εδώ και 19 χρόνια δουλεύω σε μπαρ που είναι ασφυκτικά γεμάτα από κόσμο και έτσι μπορώ άνετα να ζω μέσα στο απόλυτο άγχος.
Μου την σπάει ας πούμε η τσιγαρίλα και ο κάπνα γιαυτό και γώ καπνίζω τρία πακέτα την μέρα για να μπορώ άνετα να ζω μέσα στην απόλυτη παράνοια.
Μου την σπάν οι μαλλιάδες (παλιοχίππιδες λέμε) παρόλα αυτά τώρα, που είμαι σχετικά κουρεμένος, τα μαλλιά μου (όσα έχω τέλος πάντων) είναι περίπου 40cm.
Μου την σπάν οι καλλιτέχνες (πολύ όμως), και όμως έχω αφιερώσει το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου στην Τέχνη (και όχι μόνο στην μουσική αλλά και στις “καλές τέχνες”, ακόμα και στις εφηρμοσμένες).
Μου την σπάει να μιλάω/γράφω για τις εμμονές μου, Να αποδείξω τί; ότι Είμαι οι Εμμονές μου, τα Άγχη μου, οι Φοβίες μου, οι Ιδιοτροπίες μου και οι Μονομανίες μου; το ξέρω και αυτοί που με ξέρουν το ξέρουν, παρόλα αυτά γράφω το παρόν πόνημα
Μου την σπάει να είμαι σοβαρός (και οι σοβαροί γενικά μου την δίνουν στα νεύρα) και επειδή το παραχέσαμε στην σοβαρότητα σήμερα πάρτε το αγαπημένο μου κομμάτι αυτόν τον μήνα (λίγο παλιό αλλά κόλλησα)
Just Jack – Starz In Their Eyes
Sorry Jo
