Την εβδομάδα που έκανα την αποτοξίνωση μου από το blogging “έσκασε” το θέμα του σκύλου που αποτέλεσε έκθεμα σε γκαλερί.
Επειδή έχω χάσει επεισόδια, δεν ξέρω λεπτομέρειες και δεν ξέρω και ποιοί ασχολήθηκαν με το γεγονός.
Στα μπλογκς που διαβάζω καθημερινά πάντως, έγινε ένας διάλογος που αφορά όχι μόνον την τέχνη, αλλά και την δημοσιογραφία, την αξιοπιστία των μπλογκς, τον ακτιβισμό κ.α.
Όσες ώρες διάβαζα τους Chumba, Athena και Nefelika (με τους οποίους αν και διαφωνούν μεταξύ τους συμφωνώ και με τους τρείς!!!) στα μάτια μου υπήρχε ένας νεκρός γάιδαρος πάνω σε ένα πιάνο.
Επειδή δηλαδή οι συνειρμοί μου είναι πάντοτε λίγο σουρεαλιστικοί, το μυαλό μου πήγε στο κινηματογραφικό έπος του σουρεαλισμού, τον Ανδαλουσιανό Σκύλο των Μπουνιουέλ και Νταλί.
έψαξα και το βρήκα ΕΔΩ και μπορείτε να το δείτε (και νομίζω και να το κατεβάσετε)
Κάντε το, είναι μόλις 16 λεπτά και θα μπορείτε να λέτε ότι (παρόλο το σφαγμένο μάτι μιας νεκρής αγελάδας και το πτώμα ενός γαϊδάρου) έχετε δει ένα από τα αριστουργήματα της έβδομης τέχνης.
Και όπως λέν και οι αγαπημένοι μου Television Personalities, Yes Darling But Is This Art?
(Και ένα εύκολο Quiz. Ποιό τραγούδι είναι βασισμένο στην ταινία; )
