Τα έχουμε ξαναπεί.
Η μουσική είναι μία (συγκεκριμένα το Punk)
Στην χθεσινή συγκέντρωση μεσήλικων punk rockers που έλαβε χώρα στο Gaia Live ένα πράγμα ήταν φανερό.
Ότι η μουσική είναι ένα πολύ απλό πράγμα. Αρκεί να έχεις κάτι να πεις.
Τρεις μπαρέδες, το μπάσο παίζει (με πένα) τρεις έως πέντε νότες και ο ντράμερ 4/4 και μηχανάκι.
Αλλά first time first.
Η βραδιά ξεκίνησε με την κλασική καθυστέρηση με τους (reunited για την περίσταση) Moot Point να παίζουν τα συμπαθητικά (σε κάποιες περιπτώσεις όμως βαρετά) punk/new wave τραγούδια τους.
Ατάκα της βραδιά όταν η Λία ρώτησε πόσοι είναι κάτω από τα τριάντα. χειροκρότησαν καμιά δεκαπέντε άτομα, ισχνή μειοψηφία σε ένα σχεδόν γεμάτο Γαία.
Γυρνάει λοιπόν και λέει. Ωραία, αφιερώνω λοιπόν το κομμάτι σε εμάς τους υπόλοιπους επειδή τα καταφέραμε!!! (σσ. στην περίπτωση του Punk μάλλον ότι καταφέραμε να είμαστε ζωντανοί)
Και ξεκινούν οι MOB.
Μεσήλικες που έχουν πλήρη επίγνωση ότι έχουν βγάλει έναν και μόνο δίσκο και αυτόν πριν 30+ χρόνια
Η φωνή αναλλοίωτη, η ενέργεια ανάλογη της ηλικίας, το χαμόγελο όμως όλων, πάνω και κάτω από την σκηνή, μέχρι τα αυτιά.
Τον ρυθμό παρόλα αυτά τον έδιναν καμιά εικοσαριά πιτσιρικάδες πάνκηδες που και τα περισσότερα τραγούδια ήξεραν και με το pogo τους μας κράτησαν όλους σε ένταση.
Έπαιξαν καμιά ώρα, το Another Day, Another Death δύο φορές, το αγαπημένο μου I Hear You Laughing στο encore, όλα ωραία και καλά και με το τέλος όλοι οι μεσήλικες έτρεχαν (ευχαριστημένοι βέβαια) να φύγουν γιατί το πρωί ξυπνούσαν για δουλειά (όσοι έχουν ακόμα).
Είναι το δεύτερο live που πάω στο Gaia και έχω περάσει και τις δύο καλά. Ο χώρος είναι ιδανικός για τέτοιου είδους live. (Η τιμή της (απλής) μπύρας πάντως στα 4€, με κάθεται ολίγον στο στομάχι).
