01/09/2026
Thessaloniki, GR 29 C
Expand search form

Monterey Pop Festival 16-18 June 1967

Friday, June 16
The Association
The Paupers
Lou Rawls
Beverly
Johnny Rivers
The Animals
Simon and Garfunkel

Saturday, June 17
Canned Heat
Big Brother and the Holding Company
Country Joe and the Fish
Al Kooper
The Electric Flag
Quicksilver Messenger Service
Steve Miller Band
The Electric Flag
Moby Grape
Hugh Masekela
The Byrds
Laura Nyro
Jefferson Airplane
Booker T. & the M.G.s
Otis Redding

Sunday, June 18
Ravi Shankar
The Blues Project
Big Brother and the Holding Company
The Group With No Name
Buffalo Springfield
Scott McKenzie
The Who
The Jimi Hendrix Experience
Grateful Dead
The Mamas & the Papas

Οοοοοοόλα αυτά τα γκρούπ μαζί μαζεύτηκαν σαν σήμερα (τελευταία μέρα) και ξεκίνησαν αυτό που μετά έμεινε σαν “Summer of Love”

Μαλλιά, χαϊμαλιά, ταγάρια, πατσουλιά, τριπάκια, μπάφοι, αγάπες, ειρήνες, όλοι είμαστε αδέλφια κ.α.μ. (=και άλλες μαλακίες).

Κάποιοι, η γενιά του Κλίντον ας πούμε, νόμισαν επειδή είδαν κάποια γκρούπ και ήπιαν και ένα τσιγάρο, ότι θα αλλάξουν τον κόσμο.

Τα κατάφεραν. Τον γάμησαν ακόμα περισσότερο.

(Ακολουθεί μικρή αληθινή ιστορία)

Το Indiblog παρόλο το νεαρό της ηλικίας του (ενός έτους τότε), είχε καταλάβει το μάταιο του πράγματος και δεν πήγε στο φεστιβάλ, παραμένοντας στην Ελλάδα και συνεχίζοντας την αντίσταση του ενάντια στην νεαρή τότε χούντα (κλαίγοντας, χέζοντας τον τόπο, ξερνώντας κλπ).

Από όλα αυτά τα χίπικα θα διαλέξουμε να δούμε/ ακούσουμε φυσικά τους WHO, γιατί ως γνωστόν η μουσική βγαίνει πάντα από το νησί. (ένα είναι το νησί, άντε με την Ίο δύο)

The Who – Substitute

Previous Article

Scouting For Girls – Mountains of Navaho

Next Article

Νίκησε το ποδόσφαιρο

You might be interested in …

πως τα φέρνει η πουτ@ν@ η ζωή.

Γκουγκλάριζα ψάχνοντας πληροφορίες για κάτι βύσματα και κάτι καλώδια και έπεσα πάνω μου, σε ΑΥΤΟ το παλιό μου ποστ δλδ, το οποίο είχα ξεχάσει (και είχα ξεχάσει και τα εξαιρετικά αστεία σχόλια που είχατε αφήσει). […]

I’m Not There (Me Too)

To Indiblog δεν ήταν ποτέ φίλος της Αμερικάνικης Μουσικής. Πάντα ήταν οπαδός της Βρετανικής σκηνής. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν εκτιμά (και σε κάποιες περιπτώσεις αγαπά) κάποια από τα ιερά τέρατα που έβγαλε η […]

tele – racism

Τυχαία έπεσε τις προάλλες το μάτι μου σε ένα τηλεπαιχνίδι που παρουσιάζει ο εε…Μίλτος ε..εε.εεεε.. Μακρίδης. Άν κατάλαβα καλά είναι μαζεμένοι κάποιοι τύποι σε κάποια σταντ και κάποιοι παίκτες βασισμένοι στην εμφάνιση τους προσπαθούν να […]