Από το πρωί σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα ακούω για την κηδεία του Μάικλ Τζάκσον.
Αφιερώματα, εκπομπές, αναλύσεις (συνήθως του κώλου, κορυφαία στιγμή, όταν ο Χαρδαβέλας μετέδωσε συνέντευξη του Uri Geller, του τύπου δλδ που λυγίζει κουτάλια και διορθώνει τα ρολόγια με κάτι μαγγανείες, για την σχέση του με τον μακαρίτη)) και πολλά βιντεοκλίπ.
Συνειδητοποίησα λοιπόν ότι δεν πρέπει να υπάρχουν πάνω από πέντε τραγούδια του Michael Jackson που να έχω ακούσει ολόκληρα και πάνω από 3 βίντεο κλιπ του που έχω δεί (το αυτό ισχύει και για την Madonna).
Καλώς ή κακώς τα ακούσματα μου ήταν πάντοτε διαφορετικά.
Παρόλα αυτά έχω πάντα συνδεδεμένο τον Μάικλ Τζάκσον με την…Σαντορίνη.
Έχω πάει στην Σαντορίνη μόνον μία φορά το 1984.
Κάθισα τρεις μέρες και αποφάσισα να μην ξαναπάω ποτέ (και ας με καλεί κάθε χρόνο ο φίλος μου ο Αλέκος να με φιλοξενήσει).
Οι λόγοι που το αποφάσισα ήταν οι εξής:
α) η Σαντορίνη έχει ηφαίστειο (τα ηφαίστεια α) σκάνε, β) κάνουν σεισμούς, γ) μαζεύουν τουρίστες)
β) είχε ακριβά ποτά (ήταν σε όλα ακριβή αλλά τότε με απασχολούσε μόνον η τιμή και η ποσότητα του ποτού)
γ) έχει Γιαπωνέζους
δ) έχει ηλιοβασίλεμα (μέτριο στην κλίμακα των ηλιοβασιλεμάτων, όποιος έχει δει ηλιοβασίλεμα στο Romance στην νέα παραλία της Θεσσαλονίκης, ξέρει τι εννοώ)
ε) τα γ και δ δημιουργούν το φαινόμενο του να κρεμιούνται διάφοροι ηλίθιοι σε κάτι κατσάβραχα και να χειροκροτούν τον ήλιο που έδυσε!!! (πράγμα που κάνει με επιτυχία ο Ήλιος και δίχως ιδιαίτερη προσπάθεια εδώ και 4.500.000.000.χρόνια)
ζ) είναι πολύ κοντά στην Ίο (στην οποία προφανώς προτιμούσα να πηγαίνω και το έκανα για μισή δεκαετία+)
στ) είχε μάπα μουσική και όταν λέμε μάπα, εννοούμε ότι έπαιζαν όλα τα μαγαζιά Μάικλ Τζάκσον (το Thriller είχε βγεί έναν χρόνο πριν).
Απογοητευμένοι λοιπόν από όλα αυτά, απλά κάναμε για τρία βράδια βόλτες στα σοκάκια προσπαθώντας να αποφύγουμε τα πιτσιρίκια με τις μπαντάνες και την μουσική από τα μαγαζιά.
Κάποια στιγμή έχουμε χαθεί κάπου μακριά από το “κέντρο” της Χώρας.
Μιλάμε ότι είναι πίσσα σκοτάδι και δεν έχουμε ιδέα που βρισκόμαστε.
Εμφανίζεται λοιπόν μπροστά μας ένας τύπος, ένα υβρίδιο Lux Interior με αυτό που χρόνια μετά έγινε γνωστό σαν φαινόμενο Notis Sfakianakis και αρχίζει να λέει κάτι ακατάληπτα. Με λίγη βοήθεια καταλάβαμε ότι ήταν κράχτης για ένα μπαρ που ήταν κρυμμένο κάπου εκεί.
Και δε ΜΕ λές (του λέω με Σαλονικιά προφορά ένεκα που στις Κυκλάδες οι Σαλονικιοί είναι στην μαύρη λίστα).
Τί μουσική βάζει;
Έρχεται και ΜΕ λέει εμπιστευτικά στο αυτί.
Ένα θα σου πω. Δεν θα ακούσεις Μαντόνα και Μάικλ Τζάκσον!!!
