Ρε μάγκα μου, η πραγματικότητα με ξεπερνάει.
Πενηνταπεντάρηδες.
Ο πρώτος μέσα στη θάλασσα (δίπλα μου). Φυσιογνωμία από αυτούς που έρχονται στο μπαρ και μέσα στο δεκάλεπτο ΣΕ λέει “για μας του παλιούς δεν θα παίξεις τίποτα;” (εννοεί Stones)
Ο δεύτερος μπουζουκόφατσα, μπυροσκεμπές, συνδυασμός χρυσή αλυσίδα-σταυρός-ρολόι και μαγιό απομίμηση speedo του 80 με τσιτωμένα τα @@, καπνίζει όρθιος εκεί που σκάει το κύμα.
Ακολουθεί ο διάλογος δίχως δικές μου παρεμβάσεις και δίχως σχόλια.
Α (ο μέσα στη θάλασσα, κοιτάει ψηλά) – Ρε μαλάκα, το φεγγάρι!
Β (ο έξω) Τι;
Α – το φεγγάρι ρε μαλάκα
Β -Τι το φεγγάρι;
Α – Το φεγγάρι, βγήκε ρε μαλάκα, μεσημεριάτικα (σσ ήταν 20:10)
Β – …(στα @@ του)
Α – πω πω ρε μαλάκα, δεν πάει καλά ο κόσμος.
ΤΕΛΟΣ
