Μερικές σκέψεις που έκανα χθες μέσα στο έρημο, ελέω Γιουροβίζιον, Μπαρ.
Α) Το πρώτο έχει να κάνει, ακριβώς με αυτό, είναι δυνατόν να ερημώνει μια ολόκληρη πόλη και πιθανότατα όλη η Ελλάδα για αυτό το πράγμα; Και μιλάμε ότι χθες δούλευα σε ένα μαγαζί που υποτίθεται ότι συχνάζουν άτομα υψηλής παιδείας και αισθητικής οπού γίνονται συνέχεια διάφορες εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας, κοσμήματος, και που η μουσική είναι κάτι παραπάνω από ψαγμένη.
Β) Πού είναι όλοι αυτοί που (ορθώς) κράζουν για τα δεκαπέντε χιλιάρικα που στοιχίζει την μέρα η εκπομπή της κυρίας Δρούζα, που είναι ψίχουλα μπροστά στα έξοδα για την συμμετοχή σε αυτό το πανηγύρι της λαμογιάς και της αρπαχτής;
Γ) Πώς ακριβώς αισθάνθηκαν όλοι αυτοί που επιμένουν ότι το κράτος των Σκοπίων δεν υπάρχει και ότι η γλώσσα τους είναι μόρφωμα και τεχνητή, όταν οι Σκοπιανοί τραγούδησαν στην “ανύπαρκτη” γλώσσα τους, ενώ η μόνη Ελληνική λέξη που ακούστηκε ήταν το Yassou; ( το Maria ΔΕΝ είναι Ελληνικό όνομα).
Δ) Η Κύπρος αποκλείστηκε από την σκευωρία των χωρών του τέως Ανατολικού μπλοκ (σύμφωνα βέβαια με τα σοβαρά Ελληνικά δελτία ειδήσεων). Τώρα που νίκησε η Σερβία θα λένε για νίκη του Ορθόδοξου τόξου;
Ε) Είναι δυνατόν να ασχολούμαστε με αυτήν την μ@λ@κί@ Και μια που μιλάμε για πολιτισμό.Μετά το τεράστιο έργο του κυρίου Καραμανλή στο Υπουργείο Πολιτισμού (όπως ίσως θυμάστε επισκέφτηκε το Υπουργείο του μερικές φορές μέσα σε δύο χρόνια) ανακοίνωσε χθες την δημιουργία Ακαδημίας Πολιτισμού.Ένας νέος Χρυσός Αιώνας ανατέλλει.
(κρατικοδίαιτοι καλλιτέχνες γρηγορείτε)
