Είδα το Ντοκιμαντέρ του Μάνου Παπαδάκη, με τίτλο Μια Τρύπα Στο Νερό, το οποίο έχει σαν θέμα τις αντιδράσεις κατά της Υποθαλάσσιας οδικής αρτηρίας που θα συνδέει (;) την Δυτική με την Ανατολική Θεσσαλονίκη και το οποίο προβλήθηκε στα πλαίσια του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
Το DVD μου έδωσε η νομικός Ελεάννα Ιωαννίδου, συνέντευξη της οποίας παρακολουθούμε και στο φίλμ και θέλω να την ευχαριστήσω για αυτό.
Να διευκρινίσω δε, ότι η Ε.Ι. είναι και η μόνη που γνωρίζω από αυτούς που εμπλέκονται τόσο στην ταινία όσο και στις διάφορες κινήσεις κατά της υποθαλάσσιας και το λέω αυτό γιατί με ένα σύντομο σερφάρισμα που έκανα στις “σελίδες” των διαφόρων κινήσεων κατάλαβα ότι υπάρχει διάσταση απόψεων σχετικά με την ταινία αλλά και τις κινητοποιήσεις και τα πρόσωπα που προβάλλονται σε αυτήν και έχω την εντύπωση ότι αυτό έχει να κάνει και με κομματικές διαφορές και με προσωπικές συμπάθειες/αντιπάθειες.
Να διευκρινίσω ακόμα ότι είμαι ΚΑΤΑ της δημιουργίας της υποθαλάσσιας για δύο κυρίως λόγους.
Ο ένας είναι ότι θεωρώ το έργο θρίαμβο της δικτατορίας των Ι.Χ. απέναντι στην πόλη και στούς (πεζούς) κατοίκους της, αλλά και λόγω του ότι ζώντας 42 χρόνια στο Ντεπώ και έχοντας δουλέψει 17 χρόνια ακριβώς στο σημείο που θα υπάρχει η ανατολική έξοδος του υποθαλάσσιου μέρους (στην διχάλα που ξεκινούν η Οδός Ανθέων και το μιάς λωρίδας στενό που αποκαλούν Οδό Μαρίας Κάλας) ξέρω ότι ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ να απορροφηθεί ό όγκος των 85.000!!! αυτοκινήτων που (με το ζόρι) θα διοχετευτούν εκεί.
Η ταινία λοιπόν, το αισθητικό/τεχνικό μέρος της οποίας δεν θέλω να κριτικάρω, γιατί φαντάζομαι ότι σκοπός της είναι η ενημέρωση και όχι το άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, κάνει αυτό που πρέπει να κάνει. Να ενημερώσει δηλαδή και κυρίως να ευαισθητοποιήσει τους κατοίκους αυτής της πόλης για το έργο το οποίο θα αλλάξει όχι μόνο την μορφή αλλά και την ζωή των Θεσσαλονικιών.
Λαμβάνοντας υπόψιν ότι οι Πανελλήνιας εμβέλειας τηλεοπτικοί σταθμοί ασχολούνται με την Θεσσαλονίκη μόνο στην διάρκεια της Έκθεσης και την 28η Οκτωβρίου και τα τοπικά ΕΤ3 και TV100 ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με την προβολή του κυβερνητικού έργου (???!!!) το ένα και την προβολή του δημάρχου που μας αξίζει το άλλο, είναι ίσως το πρώτο οπτικοποιημένο ντοκουμέντο που υπάρχει ενάντια στην υποθαλάσσια.
Φιλοξενούνται λοιπόν στο φιλμ απόψεις ειδικών, πολιτικών, και ακτιβιστών οι οποίοι με απλά λόγια εξηγούν τις επιπτώσεις που θα έχει και στο αστικό τοπίο αλλά και (κυρίως) στην καθημερινότητα μας, η πραγματοποίηση αυτού του έργου.
Στα θετικά η, σε αντιπαραβολή, επίδειξη σχεδίων για το πώς είναι και πώς θα είναι το λιμάνι, η παραλιακή οδός, τα πάρκα πάνω από την παραλιακή και η ίδια η Νέα παραλία της Θεσσαλονίκης καθώς και η γραφική επίδειξη πάνω σε βίντεο της πόλης, του πως θα φαίνονται τα δύο τεράστια φουγάρα. (δεν είχα ιδέα για αυτά και έπαθα πλάκα)
Στα αρνητικά η παντελής έλλειψη αντίθετης γνώμης, όπως όμως ενημερωνόμαστε στα credits κανένας από τους υποστηρικτές της υποθαλάσσιας δεν δέχτηκε να μιλήσει.
Στα πολύ αρνητικά ότι δεν υπάρχει πουθενά αναφορά ότι, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων (μιά από αυτές η κυρία Αράπογλου, στην οποία η ταινία αφιερώνει αρκετό χρόνο) το ΠΑΣΟΚ ήταν ΥΠΕΡ της υποθαλάσσιας, πράγμα που στην ταινία δεν είναι καθόλου μα καθόλου ξεκάθαρο και κάνει την ταινία να γέρνει μονόπατα.
Εντύπωση επίσης προκαλεί και η πλήρης απουσία ανθρώπων όπως ο κύριος Κουράκης ο οποίος εξ όσων γνωρίζω είχε ενεργή συμμετοχή στις αντιδράσεις και τις κινητοποιήσεις.
Έχω μεγάλη απορία εάν κάποιο κανάλι θα προβάλει (και σε κάποια λογική ώρα) την ταινία. Αν μην τι άλλο και πέρα από τις επιμέρους διαφωνίες, ίσως να σηκώσει κάποιους από τους καναπέδες τους (σαν και εμένα καλή ώρα) και ίσως κάποιοι σταματήσουν να βλέπουν σαν γραφικούς αυτούς που αντιδρούν.
