Θέλω να το γράψω εδώ και καιρό.
Αισθάνομαι άσχημα για τους φίλους συν…bloggers που δεν αφήνω σχεδόν ποτέ μηνύματα στις σελίδες τους.
Δεν είναι από γαϊδουριά (ή δεν είναι μόνον από γαϊδουριά), ούτε ότι τους έχω ξεχάσει.
5 1/2 χρόνια στην μπλογκόσφαιρα, μπορώ να πω ότι έχω μπουκώσει από απόψεις (κυρίως από τις δικές μου).
Έχω διαβάσει χιλιάδες ποστ (έχω γράψει εγώ 1850!!! και μόνον που διαβάζω τα δικά μου φτάνει να πέσω σε κατάθλιψη).
Έχω διαβάσει/αφήσει χιλιάδες σχόλια (31,684 εδώ μέσα μόνον).
ΟΚ έχω κουραστεί.
Είναι βέβαια το blogging μεγάλη πρέζα.
Είναι βέβαια που πρέπει και η αποψάρα μου για τα πάντα να γίνει γνωστή!
Είναι που είμαι και μεγάλο νούμερο…οπότε keep blogging.
Το μεγάλο πρόβλημα μου όμως είναι οι φίλοι στο blogspot.
Στην WP κουτσά στραβά, ακόμα και όταν δεν έχω κάτι να προσθέσω σε ένα ποστ ή δεν μπορώ να σκεφτώ καμιά από τις συνηθισμένες κρυάδες μου, πατάω ένα LIKE και αφήνω το…ίχνος μου.
Ο Blogspot με σπάει τα @@
ΚΑΘΕ ΜΑ ΚΑΘΕ φορά που θέλω να αφήσω ένα σχόλιο, ΜΕ ζητάει ταυτότητα.
ΟΚ λες, αλλά όταν σου ζητά ταυτότητα δεν ανοίγει την επιλογή για να στέλνει τις απαντήσεις με mail, οπότε πάει το σχόλιο το έχασες.
Άσε δλδ που πολλοί έχουν και λεκτική επαλήθευση που ΜΕ την δίνει χοντρά στα νεύρα. Βάλτε ένα moderation ρε παιδιά και μην μας βγάζετε την ψυχή.
Επίσης εσείς του blogspot.
Please, please, please.
Μην γεμίζετε τις σελίδες σας με μπανεράκια (ειδικά αυτά με flash) και εάν το κάνετε προσπαθήστε να μην έχετε όλο το blog σε μία σελίδα.
Μέχρι αυτή να ανοίξει…γεράσαμε.
Sorry αν σας κούρασα.
Γενικώς σας διαβάζω (και ΔΕΝ χρησιμοποιώ reader, δεν ξέρω καν τι είναι αυτό).
Ευχαριστώ και του χρόνου σπίτια μας.
